สงครามที่ต้องต่อสู้ 25
สงครามที่ต้องต่อสู้ 24
สงครามที่ต้องต่อสู้ 23
สงครามที่ต้องต่อสู้ 22
สงครามที่ต้องต่อสู้ 21
สงครามที่ต้องต่อสู้ 20
สงครามที่ต้องต่อสู้ 19
สงครามที่ต้องต่อสู้ 18
สงครามที่ต้องต่อสู้ 17
สงครามที่ต้องต่อสู้ 16
สงครามที่ต้องต่อสู้ 15
กิจกรรมที่จะทำ
สงครามที่ต้องต่อสู้ 14
สงครามที่ต้องต่อสู้ 13
สงครามที่ต้องต่อสู้ 12
ฤดูหนาวที่ผ่านไป
เล็กๆน้อยๆ จากไม่นานมานี่เอง....
สงครามที่ต้องต่อสู้ 11
สงครามที่ต้องต่อสู้ 10
สงครามที่ต้องต่อสู้ 9
สำหรับเรา ชังแรกเห็น !?!!?
คนอื่น รักแรกพบ..เราล่ะ ?
สงครามที่ต้องต่อสู้ 8:3
สงครามที่ต้องต่อสู้ 8:2
สงครามที่ต้องต่อสู้ 8:1
สงครามที่ต้องต่อสู้ 7
หิมะใหม่
สงครามที่ต้องต่อสู้ 6
สงครามที่ต้องต่อสู้ 5:2
สงครามที่ต้องต่อสู้ 5:1
สงครามที่ต้องต่อสู้ 4
สงครามที่ต้องต่อสู้ 3
สงครามที่ต้องต่อสู้ 2
สงครามที่ต้องต่อสู้ 1
วันแรกใน Diaryclub
รับรู้ข่าวร้าย 1
รับรู้ข่าวร้าย 2
รับรู้ข่าวร้าย 3
กลับบ้านบอกลูกๆ
เมื่อจำต้องบอกลูกอีกครั้ง
ครั้งแรกที่เห็นเธอ
ตกหลุมรักหลุมบะเริ่ม
จากรุไบยาตผ่านเสี้ยวหนึ่งของเพชรพระอุมาไปจนถึงสามก๊ก
ขอบคุณค่ะ คุณปัทมาวดี วงศ์สายัณห์
อาจารย์กิตติ
เรื่องแปลกๆเกื่ยวกับการหาหมอ 1
เรื่องแปลกๆเกื่ยวกับการหาหมอ 2
(หลวง)พี่ติ๊กของฉัน 1
(หลวง)พี่ติ๊กของฉัน 2
คำพูดชวนคิด
ที่หมู่บ้านแม้วลาย
อาหารคํ่ากะครอบครัวแม้วขาว
วันพ่อ 2554
เมื่อต้องเผชิญกับความสมบุกสมบัน และความหนาวเหน็บ ที่ทรมานที่สุดในชีวิต (1)
เมื่อต้องเผชิญกับความสมบุกสมบันและความหนาวเหน็บ ที่ทรมานที่สุดในชีวิต (2)
เมื่อต้องเผชิญกับความสมบุกสมบันและความหนาวเหน็บ อย่างทรมานที่สุดในชีวิต (3)



สงครามที่ต้องต่อสู้ 9


กลับบ้าน บอกลูกๆ

สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

หลังจากรับข่าวร้าย และโดนเจาะเอาของเหลวออกจากปอดเสร็จ
ออกจากศูญย์ปอด
มุ่งตรงไปที่รถที่ถูกจอดไว้ในบริเวณที่จอดรถกว้างใหญ่หลังโรงพยาบาล

จำใด้ถึงการเดินออกจากตัวอาคาร
โดยมีที่รักเป็นผู้ประคองอย่างใกล้ชิด
ข้ามถนนผ่านแผนกฉุกเฉินพิเศษสำหรับผู้ป่วยฉุกเฉินที่ไม่ร้ายแรง
หลังจากนั้นก็จำไม่ใด้ว่าถึงกันที่รถ เข้าไปนั่งกันในรถใด้อย่างไร

แต่จำใด้ว่าเมื่อเข้าไปนั่งกันในรถแล้ว
คำบอกเล่าของหมอ
คำสนทนาต่างๆที่มีกับหมอ
ถูกนำมาทบทวน ใตร่ตรอง ซํ้าแล้วซํ้าอีก

พยายามทำความเข้าใจกับประโยคเหล่านั้นกันใหม่
ใครพูดอะไรไปบ้าง
ใด้ยินอะไรกันบ้าง
ต่างคนต่างก็แสดงความคลางเคลงใจ
ในสิ่งที่อีกฝ่ายเชื่อ
ในสิ่งที่อีกฝ่ายรับรู้มา

ต่างคนต่างก็ไม่แน่ใจในความทรงจำของกันและกัน
แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันไป แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมา
คุยกันไป คุยกันมา
ประเดี๋ยวก็กลับไปเริ่มต้นกันใหม่
ซํ้าแล้วซํ้าอีก
ไม่แน่ใจว่าข้อมูลที่ใด้รับ
ควรจะนำไปตีให้เป็นความหมายอย่างไร
พอจะรับใด้กันถึงแค่ไหน

ข้อมูลที่ใด้รับ ที่หมอป้อนให้ คำเล็กๆ
ถูกนำมาเคี้ยว เคี้ยวแล้วเคี้ยวอีก......

ผู้คนภายนอก เดินผ่านไปผ่านมา
บางคนผ่านไปแล้ว ก็ยังทันกลับมาผ่านอีก
ในขณะที่เรายังคงนั่งกันอยู่ต่อไปอย่างเงียบๆในรถ

ซึ่งขณะนั้นสำหรับเรา
เปรียบเสมือนห้องนิรภัย ห้องที่มีเกราะแข็งห่อหุ้ม ปกป้องคุ้มครองเรา
ให้ปลอดจากภัยอันตรายในโลกนอก ที่กำลังคุกคามเราอยู่

ทั้งฉันและที่รัก
นั่งปล่อยให้ความนึกคิดจมลึกอยู่กับความสับสน
ความงึนงง ความยุ่งยาก
ความโหดร้าย ของสถาณการณ์ที่ต้องเผชิญ
-
-
จนในที่สุด
เริ่มรู้สึกพร้อม
พร้อมที่จะเผชิญโลกแห่งความเป็นจริง
พร้อมที่จะกลับบ้าน
แจ้งข่าวร้าย
ให้ความเจ็บปวดอย่างที่สุดแก่ลูกๆ
ลูกๆอันเป็นที่รักยิ่ง

ภาพครอบครัวของเราจะถูกวาดใหม่ในไม่ช้า
ในครั้งนี้จำนวนบุคคลในภาพจะน้อยไปกว่าเดิม

สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

หลังจากนั้นแม๊ทสก็ขับรถนำฉันออกจากที่นั่น มุ่งสู่บ้าน
ระหว่างทางที่นั่งมา
หลายต่อหลายครั้งที่ฉันเกิดความกลัว
กลัวว่ัาที่รักของฉัน จะไม่สามารถบังคับรถ
ให้กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยใด้

เราใช้โอกาสบนรถ ปรึกษากัน
ว่าจะบอกลูกๆอย่างไร
มากน้อยแค่ไหน....ฯลฯ

ฉันเปิดโบรชัวร์ที่ใด้รับมาจากศูญย์ขึ้นมาอ่าน อ่านให้เราทั้งสองฟัง

"มะเร็ง...จะบอกข่าวร้ายแก่สมาชิกในครอบครัวอย่างไร ?"

อ่านไปใด้ไม่กี่ประโยคก็ต้องรีบปิด

พร้อมๆไปกับการอ่าน
ฉันก็ต้องพยายามกดความรู้สึกที่ไม่ดีอย่างรุนแรง
ที่กำลังพยายามดันตัวขึ้นมาจากช่องท้อง ผ่านทรวงอกมุ่งขึ้นสู่ลำคอ

เช่นสัตว์ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่ง
พยายามแหกกรงขัง
ปลดปล่อยอิสรภาพให้กับตัวเอง
ในวินาทีแรกแห่งอิสรภาพ ฉันรู้ดีว่าสัตว์ร้ายตัวนี้
จะไม่ยอมออมเสียงเก็บความรู้สึกแต่อย่างใด
มันจะออกมาคํารามด้วยเสียงอันดังก้อง
น่าสะพรึงกลัวที่สุด

ฉันพยายามหยุดมันไว้ด้วยความลำบาก
จำต้องหยุดมันใว้ให้ใด้ จะปล่อยสัตว์ร้ายตัวนี้ให้ออกมายังไม่ใด้
ด้วยเหตุผลเดียว.....ฉันยังไม่รู้วิธีกำราบมัน

ขณะนั่งอยู่บนรถ
ตัดสินใจโทรหาลูกซาร่า
ซึ่งเพิ่งจะย้ายไปเมือง Umeå เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง

สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

จำไม่ได้ว่าบอกอะไรลูกไปบ้าง
จําได้เพียงแค่ว่า เราต่างก็ร้องให้ด้วยกันทั้งคู่

กลับมาถึงบ้าน คลับคล้ายคลับคลาว่าบอกลูกลีโอ
แต่ไม่ได้บอกทั้งหมด ไม่ได้ใช้คำว่ามะเร็ง หากใช้คำว่าเนื้องอกแทน

สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

และไม่ได้บอกถึงเวลาที่เหลือ
ซึ่งคุณหมอ อันเด๊ช Anders W สันนิฐานไว้แค่ไม่กี่เดือน.....ไม่เกินสิ้นปี

ฉันจำได้ถึงความเหนื่อยล้า ไร้เรี่ยวแรง
ความเศร้าหมอง ความรู้สึกสับสนเช่นคนหลงทาง
ที่กำลังครอบครองอยู่ในใจ............
ทำให้จำต้องหาที่หลบซ่อน

ฉันและที่รักยึดเอาเตียงนอน
ที่ ที่เคยให้ความสงบ ให้ความอบอุ่นมั่นคงและปลอดภัยในยามหลับกับเราเสมอมา
เป็นฐานปักหลักตั้งตัว เมื่อจำต้องรับมือกับนาทีข้างหน้า ชั่วโมงต่อไป
และช่วงเวลาที่ยาวนานของคืนวันนี้ ที่กำลังจะมาถึง

ลีโอแนะนำแม่ ให้อย่างน้อยโทรไปบอกใครซักคนที่เมืองไทย
ฉันโทรไปหาท่านกฤษณะที่กรุงเทพฯ
พระสนิทชาวเนปาลซึ่งย้ายมาอยู่เมืองไทย
ตั้งแต่ยังเป็นเ็ด็กไม่ถึง ๑๐ ขวบ

ท่านกฤษณะเตือนไม่ให้ฉันปล่อยให้อำนาจไปตกอยู่ที่ร่างกาย
ท่านบอกว่า จิตคือเจ้า ร่างคือบ่าว
ท่านบอกถึงความสำคัญของพลังใจ
ท่านบอกถึงความสำคัญของสมาธิ
การเพิ่มพลังให้จิตใจ
เตรียมใจให้พร้อม 
พร้อมที่จะรับมือกับสิ่งที่กำลังจะมาถึง.......ฯลฯ

ฉันโทรไปหาพี่ต่อ
พี่คนที่ ๒ ที่อายุเพิ่งจะครบ ๖๐ มาเมื่อเดือนที่แล้ว

สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

เราคุยกันนาน
ฉันเล่าถึงสถาณการณ์เกี่ยวกับสุขภาพของฉัน
เราคุยกันถึงวันเก่าๆ
เราคุยกันถึงพี่น้องคนอื่นๆ
แต่สิ่งที่จำใด้ชัดเจนที่สุดก็คือ.... ..
"กลับมานะน้อง แล้วเดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันให้อร่อย"

ฉัน
ลูกคนที่ ๕ ในบรรดาพี่น้องอีกหลายคน
ที่อยู่กันด้วยสุขภาพที่ดี ใต้ท้องฟ้าที่อบอุ่นของประเทศไทย

........ฉันจำอะไรๆในวันนี้ไม่ค่อยจะใด้อีกเลย
จำใด้แบบตรงนี้นิด ตรงนี้หน่อย.....

ที่รักบอกจะพักอยู่กับบ้านในวันรุ่งขึ้น
หากแต่ฉันขอร้องให้เธอไปทำงานต่อตามปกติ
เพราะนึกไปถึงอนาคตที่แม้จะยังมาไม่ถึง
แต่ก็ทราบดีว่า ฉันจะเป็นต้นเหตุให้ที่รักต้องละทิ้งการงาน
ไม่ระยะนานก็สั้น
แต่ละทิ้งการงานแน่ ฉันรู้ดี

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ฉันและที่รักก็ตัดสินใจออกไปจ่ายตลาดกันข้างนอก
เราเติมรถเข็นของห้างด้วยผักสดและผลไม้นานาชนิด
รู้สึกดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อใด้ออกมาอยู่กันในหมู่คน
เพราะการมีคนรอบข้าง
จะตัดโอกาสที่จะไปหมกมุ่นอยู่กับตัวเอง
ยํ้าอยู่กับความคิดเดิม.....
ซึ่งล้วนแต่ทําให้เศร้าหมอง...ทําให้ทุกข์ เกินกว่าที่จะรับใด้
เป็นการช่วยตัวเองในระยะสั้นๆ ที่มีประสิทธิภาพดีมาก

*
จำใด้ว่าครั้งหนึ่ง ในตอนค่าที่บ้าน
ลูกชายแอบเห็นฉันยืนร้องให้อยู่ในอ้อมกอดของพ่อ
ลูกพูดหยอกมาว่า
"แม่ เรายังไม่ทราบอะไรแน่ชัดกันเลย อาทิตย์หน้าเมื่อไหร่ค่อยร้องแล้วกัน"

ฉันไม่ตอบ แค่ยิ้มให้ลูก
แต่เข้าใจทันทีว่าเราต้องให้ความชัดเจนแก่เขามากกว่านั้น
(คุณหมอบอกไว้ว่าผล เกี่ยวกับชนิดของมะเร็งฉัน
จะออกมาให้ทราบใด้ประมาณอาทิตย์หน้า
ดังนั้นเมื่อจำเป็นที่จะต้องบอกลีโอ ก็บอกในทำนองว่า
ตอนนี้ยังคงเป็นแค่เนื้องอก
อาทิตย์หน้าถึงจะทราบใด้อย่างแน่ชัดกว่าว่ายังไงกันแน่)


คืนนั้น ฉันและที่รักนอนเคียงกันด้วยความเงียบและสงบ
แขนของเราทั้งสองโอบกอดกันเกือบตลอดเวลา

ฉันจำใด้ถึงการที่ที่รัก
บ่อยครั้งมาก
เอื้อมมือมาใช้ปลายนึ้วลูบไล้ไปมาอยู่บนหน้าผากของฉันอย่างเบาๆทนุถนอม
เหมือนกับจะปลอบฉันและพร้อมกันนั้น ก็ปลอบตัวเองไปด้วย

มันเป็นคืนที่หลับใด้ยากที่สุด
แต่เราก็ปล่อยให้ความเงียบสงบ และความเศร้า
ค่อยๆกล่อมเราให้หลับกันไปจนใด้ในตอนใกล้รุ่งของวันใหม่

******************
สงครามที่ต้องต่อสู้ 9

Loveliest of trees, the cherry now
Is hung with bloom along the bough,
And stands about the woodland ride
Wearing white for Eastertide.
Now, of my three score years and ten,
Twenty will not come again,
And take from seventy springs a score,
It only leaves me fifty more.
And since to look at things in bloom
Fifty springs are little room,
About the woodlands I will go
To see the cherry hung with snow.

A. E. Housman (1859-1936)

-------------------------

ขอบคุณมากๆค่ะ สำหรับ Comment ทั้งหมด
ซึ่งเป็นกำลังใจที่มีค่าและน่าต้องการยิ่ง

ขอบคุณมากๆสำหรับไมตรีจิตที่งดงาม
ยินดีที่ใด้รู้จักนะคะ
และจะไปเยี่ยมอ่านไดของทุกคนแน่นอนค่ะ

ขอบคุณด้วยใจจริงอีกครั้ง

-------------------------
หวังว่าทุกๆคนจะได้รับเฉพาะสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตนะคะ
ด้วยความปรารถนาดี !

     Share

<< สำหรับเรา ชังแรกเห็น !?!!?สงครามที่ต้องต่อสู้ 10 >>

Posted on Fri 18 Jul 2014 16:42


 
obviously like your website but you have to take a look at the spelling on several of your
posts. A number of them are rife with spelling problems
and I find it very bothersome to inform the truth then again I'll definitely come again again.
Danuta   
Sun 14 May 2017 21:06 [7]
 

Wow! Talk about a posting <a href="http://oazfvunszmt.com">knokcing</a> my socks off!
Joyelle   
Tue 18 Oct 2016 10:32 [6]
 

Posts like this <a href="http://yjtzab.com">brtgeihn</a> up my day. Thanks for taking the time.
Destry   
Mon 17 Oct 2016 20:44 [5]
 

Yup, that'll do it. You have my <a href="http://cmmzvnp.com">apnciriateop.</a>
Dell   
Mon 17 Oct 2016 16:30 [4]
 

I don't even know what to say, this made things so much <a href="http://zqrbydp.com">eaesir!</a>
Brandy   
Tue 11 Oct 2016 18:31 [3]
 

Frankly I think that's abustolely good stuff.
Nyvaeh   
Tue 11 Oct 2016 14:55 [2]
 

I would like to use the ability of saying thanks to you for the prfnessiooal direction I have enjoyed checking out your site. I will be looking forward to the particular commencement of my school research and the overall preparing would never have been complete without browsing this site. If I might be of any help to others, I would be pleased to help by means of what I have gained from here.
Rocky   
Tue 11 Oct 2016 13:41 [1]
 


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh